وقتی می‌توانیم بگوییم یک درمان بهتر است که مزایای آن بیشتر باشد و معایب آن کمتر باشد. پست و کور دندان و ایمپلنت دندان هر دو جزء درمان‌های موفق هستند که سالهاست دندانپزشکان از این دو روش استفاده می‌کنند. در مجموع مزایای هیچ کدام بیشتر نیست و معایب هیچ کدام کمتر نیست تا بطور قطعی بگوییم کدام درمان بهتر است. این بستگی به بیمار دارد که در شرایط مختلف با توجه به زمان و بودجه کدام روش را انتخاب کند.

در ادامه پست و کور دندان و ایمپلنت را از نظر ماندگاری، زمان انجام و بودجه بررسی می‌کنیم؛

1- ماندگاری و طول عمر

دندانپزشکان در مقالات مختلف عمر مفید پست و کور دندان را بین 10-13 سال گزارش داده‌اند درحالیکه عمر مفید ایمپلنت دندان حدود 20 سال یا بیشتر است. بنابراین اگر برای بیمار تعداد جلسات نسبتا زیاد برای انجام ایمپلنت، زمان انتظار برای انجام صفر تا صد ایمپلنت و هزینۀ بالای ایمپلنت مهم نباشد قطعا ایمپلنت دندان را انتخاب می‌کند.

2- زمان انجام درمان

زمان انجام پست و کور دندان خیلی کمتر و سریعتر از ایمپلنت دندان است. بعد از قرار دادن پایۀ ایمپلنت بیمار باید حدود 3 ماه صبر کند تا پایه به استخوان فک جوش بخورد. بعضی بیماران نیاز به جراحی‌های پیش نیاز مانند سینوس لیفت و یا پیوند استخوان دارند که مراحل انجام ایمپلنت را بیشتر می‌کند. همچنین ایمپلنت دندان به هر حال یک جراحی تهاجمی است اما پست و کور دندان یک روش غیرتهاجمی است. پست و کور دندان بعد از ترمیم کانال، نیاز به 3 مرحله دارد؛ مرحله اول ساخت پست در لابراتوار و مرحلۀ دوم قرار دادن پست و کور و مرحلۀ سوم ساخت روکش. اگر چه بیمار حدود 4 جلسه به دندانپزشک مراجعه می‌کند اما در مجموع تمام مراحل پست و کور خیلی سریعتر و کوتاهتر از ایمپلنت دندان است.

برای اطلاعات بیشتر مقالات زیر را مطالعه نمایید؛

« چرا ایمپلنت – مزایا و عوارض جانبی ایمپلنت »

«چه موقع به پست و کور دندان نیاز داریم؟»

3- هزینۀ انجام

هزینۀ انجام پست و کور دندان در حالت عادی حدود یک چهارم از هزینۀ ایمپلنت دندان است. یعنی هزینۀ انجام ایمپلنت دندان تقریبا 4 برابر بیشتر از پست و کور دندان است.

البته اگر هزینۀ بالای ایمپلنت دندان را در کنار عمر 20 سالۀ ایمپلنت دندان بگذاریم و اینکه ایمپلنت بهترین جایگزین دندان از دست رفته است زیرا ساختاری مشابه دندان طبیعی دارد، در نتیجه هزینه‌ای که پرداخت می‌کنیم برای یک درمان دائمی است و برای 20 سال هزینۀ گرانی نیست.

نتیجه گیری؛

 برای بیماری که هنوز دندانش را کاملا از دست نداده است، ریشۀ دندان سالم است و به نجات دندانش امید هست انجام هزینۀ بسیار کمتر و مراحل درمان کوتاهتر ارزش آن را دارد که حداقل تا 10 سال بعد هم از دندان خودش استفاده نماید و انجام ایمپلنت را بگذارد بماند برای سالها بعد که دندان کاملا از دست رفته باشد. اما به هر حال انجام پست و کور دندان به مهارت و تجربه بالایی نیاز دارد و برای اینکه بتوانیم دندان طبیعی خودمان را حداقل تا 10 سال بعد هم حفظ کنیم باید به یک دندانپزشک حاذق و ماهر مراجعه نماییم. برای بیماری که هزینۀ بالای ایمپلنت و مراحل طولانی انجام ایمپلنت خیلی سخت نیست، انجام این هزینه و صبر و تامل برای انجام تمام مراحل ایمپلنت دندان ارزش این را دارد که از یک درمان دائمی و بی عیب و نقص استفاده کند. همچنین ارزش این را دارد که بیمار قبل از رسیدن به سن پیری و معضل از دست دادن تعداد زیادی از دندانها به مرور زمان ایمپلنت دندان را جایگزین دندان‌های از دست رفته نماید.

در این مقاله به پرسش‌های زیر به صورت کوتاه، مفید و کاربردی پاسخ می دهیم؛

1- چه وقت از پست و کور دندان استفاده می شود؟

2- چرا به جای پست و کور دندان از ایمپلنت استفاده نکنیم؟

3- دلایل اصلی که دندان‌پزشکان استفاده از پست و کور دندان را توصیه می‌کنند؟

1- چه وقت از پست و کور دندان استفاده می شود؟

وقتی پوسیدگی دندان زیاد باشد، درواقع بخش زیادی از دندان از دست رفته است. علاوه بر اینکه ریشه دندان ترمیم می‌شود، مقداری از تاج دندان که پوسیده شده است نیز باید برداشته شود. در این مواقع که دندان به شدت آسیب پذیر است، برای اینکه دندان را حفظ کنیم و از آسیب بیشتر دندان جلوگیری کنیم باید دندان روکش شود. اما روکش دندان نیز روی دندانی که در حد وسیعی از بین رفته است و تاج آن خیلی کوتاه است نمی‌تواند ثابت بماند بنابراین قبل از اینکه دندان روکش شود با روش پست و کور یک پایه محکم برای دندان می‌سازیم که این پایه داخل دندان قرار می‌گیرد سپس روکش دندان روی آن سوار می‌شود.

2- چرا به جای پست و کور دندان از ایمپلنت استفاده نکنیم؟

شاید به نظر برسد که وقتی دندان در حد وسیعی پوسیده شده و تاج دندان از بین رفته است، دندان را بکشیم یا حتی به جای آن از ایمپلنت دندان استفاده نماییم. اما از لحاظ علمی و تخصصی این کار منطقی نیست. یعنی اگر چه ایمپلنت دندان مزایای بسیاری دارد اما ایمپلنت دندان مناسب‌ترین درمان برای مواقعی است که دندان‌ از دست رفته است و کشیده شده است. همیشه تلاش دندانپزشکان این است که دندان بیمار را حفظ کنند. اگر ریشه دندان طبیعی تا حد مطلوبی سالم باشد باید آن را حفظ نماییم. همچنین برای بعضی از بیماران مانند بیماران دیابتی، افرادی که پوکی استخوان شدید دارند یا در مواقعی که فک بیمار شرایط خاصی دارد،  انجام ایمپلنت دندان با چالش‌هایی همراه است و روش پست و کور دندان مناسب‌تر خواهد.

3- دلایل اصلی که دندان‌پزشکان استفاده از پست و کور دندان را توصیه می‌کنند؟

اگر دندان‌پزشک، اتصال تاج دندان را روی دندان پوسیده شما انجام دهد، این عمل موجب ضعیف‌تر شدن دندان و آسیب بیشتر به عصب و ریشه دندان خواهد شد. اگر دندان بیمار شکسته باشد، عدم استفاده از پست و کور شدت شکستگی را افزایش داده و موجب افزایش عفونت شده و بیمار دندان خود را از دست می‌دهد. با توجه به اینکه مهم‌ترین اصل در اندودنتیک، حفظ دندان بیمار است، برای پیشگیری از وقوع این حوادث استفاده از پست و کور ضروری است.

اگر برای درمان پوسیدگی دندان بعد از عصب‌کشی از روش post & Core استفاده نکنید، پزشک ناچار خواهد بود روش ایمپلنت را اجرا کند. استفاده از ایمپلنت نیز هم از لحاظ مالی هزینه بیشتری به دنبال دارد و هم زمان انجام جراحی تا آخرین مرحلۀ انجام ایمپلنت که تحویل و نصب تاج ایمپلنت است بسیار طولانی‌تر از روش پست و کور است. اما با این حال ایمپلنت دندان بهترین جایگزین دندان از بین رفته است زیرا ساختار آن کاملا مشابه ساختار دندان طبیعی است، مقاومت و طول عمر بالایی دارد و بیمار با ایمپلنت دندان راحت است.

بنابراین، اغلب دندانپزشکان برای بیمارانی که در پرداخت هزینه‌های ایمپلنت با مشکل مواجه هستند یا در مواقعی که با توجه به شرایط استخوان فک بیمار، انجام ایمپلنت با چالش همراه باشد، در این مواقع استفاده از پست و کور را توصیه می‌کنند.